Χαίρετε, κλειστὰ λουλούδια /τῆς πρωτόβγαλτης αύγῆς!/ Ὤ! τὸ ἀσκόρπιστο τὸ μύρο/ μέσα τὸ φυλᾶτε ἐσεῖς!/
Μάτια σεῖς ποὺ ὅλο ρωτᾶτε/ὦ ἀφανέρωτα φτερά,/ ὀνειρό- θρεφτα κορμάκια,/μεταξόμαλλα παιδιά.
Κωστὴς Παλαμᾶς

Σάββατο, 23 Ιουνίου 2012

Ἡ γλαῦξ τῶν Ἀθηνῶν

Ἡ γλαῦξ τῶν Ἀθηνῶν   (Athene noctua)


Ἡ Ἄλκηστις Σιούφα, 10 ἐτῶν, μᾶς ζωγράφισε τὴν γλαῦκα, τὸ πτηνὸν ποὺ ἐπέλεξε ἡ γλαυκῶπις Ἀθηνᾶ, γιὰ νὰ εἶναι τὸ αἰώνιον συμβολόν της. Ἡ θεὰ τῆς σοφίας ξεχώριζε γιὰ τὰ λαμπερά της μάτια (γλαύσσω =λάμπω + ὄψ). Ἡ γλαῦξ τῶν Ἀθηνῶν βλέπει, ἀκούει καὶ πετᾶ ἀθόρυβα. Αὐτὰ ἀκριβῶς ὑποδεικνύει ἡ θεὰ ὡς ὅπλα τῆς μαθήσεως. Κι οἱ Ἀθηναῖοι ποὺ εἶχαν τὴν γλαῦκα σύμβολο τῆς πόλεώς τους, φαίνεται πὼς ἔμαθαν ἀπὸ αὐτὴν πολλά. Εὔχομαι στοὺς καλοκαιρινοὺς σας περιπάτους νὰ σταθῆτε τυχεροὶ καὶ νὰ συναντήσετε κάπου τὸ μοναδικὸν αὐτό πτηνόν. Ἄν τὴν ἰδῆτε, παρατηρῆστε την προσεκτικὰ κι ἴσως μάθετε τὸ μυστικὸ τῆς σοφίας.


Κυριακή, 17 Ιουνίου 2012

ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΡΙΤΙΑΣ


ΑΤΛΑΝΤΙΔΑ καὶ ΑΤΛΑΝΤΕΣ

Ἐργασία τοῦ μαθητοῦ Ἀπόλλωνος Μακρογαμβράκη

ΠΛΑΤΩΝΟΣ ΚΡΙΤΙΑΣ (108 5e)

Πρωτότυπον κείμενον

Πάντων δὴ πρῶτον μνησθῶμεν ὅτι τὸ κεφάλαιον ἦν ἐνακισχίλια ἔτη ἀφ' οὗ γεγονὼς ἐμηνύθη πόλεμος τοῖς θ' ὑπὲρ Ἡρακλείας στήλας ἔξω κατοικοῦσιν καὶ τοῖς ἐντὸς πᾶσιν, ὅν δεῖ νῦν διαπεραίνειν.
Τῶν μὲν οὖν ἥδε ἡ πόλις ἄρξασα καὶ πάντα τὸν πόλεμον διαπολεμήσασα ἐλέγετο, τῶν δ' οἱ τῆς Ἀτλαντίδος νήσου βασιλῆς, ἥν δὴ Λιβύης καί Ἀσίας μείζω νήσου οὖσα ἔφαμεν εἶναί ποτε, νῦν δὲ ὑπὸ σεισμῶν δῦσαν ἄπορον πήλον τοῖς ἔνθέδε ἐκπλέουσιν ἐπὶ τὸ πᾶν πέλαγος, ὥστε μηκέτι πορεύεσθαι, κωλυτὴν παρασχεῖν. Τὰ μὲν δὴ πολλὰ ἔθνη βάρβαρα, καὶ ὅσα Ἑλλήνων ἦν γένη τότε, καθ' ἕκαστα ἡ τοῦ λόγου διέξοδος οἷον ἀνειλλομένη τὸ προστυχὸν ἑκασταχοῦ δηλώσει. τὸ δὲ Ἀθηναίων τε τῶν τότε καί τῶν ἐναντίων, οἷς διεπολέμησαν, ἀνάγκη κατ' ἀρχὰς διελθεῖν πρῶτα, τὴν τε δύναμιν ἑκατέρων καὶ τὰς πολιτείας. Αὐτῶν δὲ τούτων τὰ τῆδε ἔπροσθεν προτιμήτεον εἰπεῖν.

Ἡ “ἱστορία” ποὺ παραθέτει ὁ Πλάτων κάνει σαφέστατο λόγο γιὰ μία ἤπειρο πέρα ἀπὸ τὶς Ἡράκλειες Στῆλες, τὸ γνωστό μας Γιβραλτάρ, ἕνα στοιχεῖο ποὺ ὤθησε τοὺς περισσότερους ἐρευνητὲς νὰ ἀναζητήσουν τὰ ἴχνη της στὸν Ἀτλαντικὸ ὠκεανὸ μὲ τοὺς περισσότερους “πόντους” σ΄αὐτὸ τὸ παιχνίδι συνεχόμενων ἀναπάντητων γρίφων νὰ τοὺς “κερδίζουν” οἱ Ἀζόρες καὶ τὰ νησιὰ Μπίμινι στὸν Ἀτλαντικὸ ὠκεανό, σὲ συνδυασμὸ πάντα μὲ τὸ ἀκόμα πιὸ περίπλοκο πάζλ τοῦ Τριγώνου τῶν Βερμούδων.