ΜΗΤΗΡ, ΜΑΤΗΡ, MATER, MUTTER, MOTHER, MERE
μᾶ, μάμμη, μάμμα, μαμμία, μάννα, mamma, mammy:
ὅμοιες λέξεις σὲ κάθε γλῶσσα...
Ἡ ἀπόπειρα αὐτὴ τοῦ παιδιοῦ νὰ ὀνομάση τὴν μητέρα καὶ τὴν τροφὴ (μαμμᾶν=ἐσθίω στὴν παιδικὴ γλῶσσα)
στὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα γέννησε τὴν ρίζα ΜΑ* ἡ ὁποία διακλαδώθηκε σὲ μεγάλη ποικιλία ἐννοιῶν:
1) ζητῶ ἔντονα, ἐπιθυμῶ (μάω, μέμαα, μανθάνω)
2) ἐρευνῶ, ζητῶ νὰ μάθω (μαίνομαι, μοῦσα, μάντις)
3) σκέπτομαι (μέμνημαι, μνήμη)
Ἡ πρώτη συλλαβὴ ποὺ ἀρθρώνει τὸ παιδί ἐμπεριέχει τὴν ἔντονη προσπάθεια, τὴν σφοδρὴ ἐπιθυμία μὰ καὶ τὴν ἀπεριόριστη ἀγάπη του γιὰ ὅσα ἐκείνη τοῦ προσφέρει. Ἄς τῆς εὐχηθοῦμε λοιπὸν κι ἄς τὴν εὐχαριστήσουμε μὲ ἀφορμὴ τὴν σημερινὴ ἡμέρα.
